گزارش پی اچ پی و جی كوئری؛

سلطان اطلاعات از چه راهی پول در می آورد

سلطان اطلاعات از چه راهی پول در می آورد

پی اچ پی و جی کوئری: گوگل و فیسبوک در سطحی وسیع اطلاعات کاربران را جمع آوری می کنند. این پروسه جمع آوری هرچند از یک لحاظ وجهه قانونی دارد و قابل ردیابی است اما رسوایی هایی نیز برای آنها در بر داشته است.



به گزارش پی اچ پی و جی کوئری به نقل از مهر، درآمد نجومی شرکت های بزرگ فناوری و قدرت بی حد و حصر آنها در کنترل همه چیز از زندگی روزمره گرفته تا خط و ربط های سیاسی همه و همه در یک کلمه ساده خلاصه شده است؛ «داده». این که کاربری از کدام وب سایت بازدید می کند به کدام رستوران می رود یا چه پستی را لایک می کند شاید در وهله اول ارزش چندانی نداشته باشد اما در کنار هم قرار گرفتن این اطلاعات به شرکت های فناوری کمک می نماید تا پروفایلی از مشتریان بسازند و برای مقاصد مختلف به کار گیرند.
در همین راستا هریک از این شرکتها تلاش می کنند در جمع آوری اطلاعات گوی سبقت را از دیگری برباید. در این میان دو شرکت گوگل و فیس بوک اطلاعاتی بسیار وسیع تر از بقیه جمع آوری می کنند. در این میان پروسه جمع آوری اطلاعات بی چالش نبوده و آنها بارها حقوق کاربران را نقض می کنند.
آنچه در این نوشتار می خوانید قسمتی از اقداماتی است که شرکت های گوگل و فیسبوک در راه جمع آوری اطلاعات از کاربران به کار می بندند و چالش هایی که در این راه به وجود آورده اند:
ارتقای سرویس بهانه گوگل برای جمع آوری اطلاعات
گوگل یکی از شرکت های بزرگ فناوری است که اطلاعات زیادی از کاربران خود جمع آوری می کند. طبق اطلاعات وب سایت ریویو، گوگل در ۲۰۲۲ میلادی حدود ۴.۴ میلیارد کاربر داشته و به آسانی می توان ادعا کرد که انبوهی از داده های این کاربران را به کنترل خود در می آورد. اگر فرد از محصولات این شرکت مانند جی میل، موتور جستجوی گوگل یا حتی موبایل اندروید استفاده نماید، شرکت داده های وی را به بهانه ارتقای سرویس جمع آوری می کند. با نگاهی به سیاست های حریم خصوصی این شرکت کاملاً واضح است که گوگل به چه اطلاعاتی دسترسی دارد.
این شرکت به نام، جنسیت، تاریخ تولید، شماره تماس خصوصی، آخرین کاوشهای وی، وب سایت هایی که کاربر از آنها بازدید کرده، چه زمان چراغ اتاق خوابش را روشن کرده، طی چند سال اخیر در چه اماکنی بوده، چه ورزش، چه نوع موسیقی، غذاها و نوشیدنی مورد علاقه وی، محل کار و زندگی وی دسترسی دارد.
از سوی دیگر از آنجا که یوتیوب نیز به شرکت مادر گوگل (آلفابت) متعلق می باشد ویدئوهایی که فرد در یوتیوب مشاهده می کند و کاوشهای وی در این پلت فرم نیز در اختیار این پلت فرم قرار دارد.
در کنار این موارد هربار کاربر با دستیار صوتی گوگل ارتباط برقرار کرده باشد، اطلاعات وی ثبت شده است.
چرا گوگل داده های کاربران را جمع آوری می کند؟
این شرکت از الگوریتم های مختلفی استفاده می نماید. هرچه فرد ویدیو های آشپزی یا کلیپ های موسیقی بیشتری تماشا کند، نمونه های مشابه بیشتری برای تماشا به وی پیشنهاد می شود. هرچه فرد درباره ی ساعت هوشمندی که تمایل دارد بخرد در فضای آنلاین جستجو کند، تبلیغات بیشتری درباره ی ساعت هوشمند حتی در وب سایت های مختلف برای وی نشان داده می شود.
تمام این اطلاعات داده هایی درباره ی کاربر به گوگل ارائه می کند. آنچه فرد دوست دارد، آنچه دوست ندارد و آنچه می خواهد بخرد. همین طور داده ها به گوگل کمک می نماید تبلیغات هدفمند ارائه کند، محتوای مرتبط پیشنهاد کند و به ساخت الگوریتم هایی ادامه دهد تا محتوای بیشتر و دقیق تری را در گذر زمان برای وی نمایش دهد.
گوگل تمایل دارد کاربران هرچه بیش از سرویس هایش استفاده نمایند تا به درآمد بیشتری برسد. ساندار پیچای در سال ۲۰۲۰ در یک سخنرانی اظهار داشت: گوگل هیچگاه اطلاعات خصوصی کاربران را به طرف های ثالث نمی فروشد و کاربران خود می توانند تصمیم بگیرند از کدام اطلاعات آنها استفاده گردد. این در شرایطی است که گوگل با جمع آوری داده های خصوصی کاربران به منابع مالی دست می یابد. طبق اطلاعاتی که در ۲۰۲۰ میلادی انتشار یافته گوگل ۶۲ درصد اطلاعات مرورگرهای موبایل، ۶۹ درصد اطلاعات مرورگرهای دسک تاپ و ۷۱ درصد از سیستم های عامل موبایل در جهان را در اختیار دارد.

نظارت بر رفتار کاربران برای درآمدزایی
گوگل به دو شیوه از نظارت بر رفتار کاربران در فضای آنلاین درآمد زایی می کند. نخست این شرکت داده های به دست آمده را برای ساخت پروفایل هایی برای هر فرد باتوجه به دموگرافیک و علایق وی استفاده می نماید و در مرحله بعد به آگهی دهندگان اجازه می دهد افراد را بر طبق آن خاصیت ها ردیابی کنند. از طرف دیگر گوگل داده ها را مستقیماً با تبلیغ کنندگان به اشتراک می گذارد و از آنها می خواهد برای آگهی های فردی مناقصه بدهند.
روش دوم درآمدزایی بیشتر شامل رفتارهایی است که مردم عادی آنرا «فروش داده ها» قلمداد می کنند. گوگل حدودا در هر سطح از پروسه پیچیده و خودکار جایگذاری تبلیغ طرف ثالث یا RTB دخالت دارد. همین طور گوگل بخش قابل توجهی از اکوسیستم RTB را در اختیار دارد. این شرکت در سال ۲۰۰۷ میلادی «دابل کلیک» را خرید که در آن زمان بزرگترین شبکه تبلیغ طرف ثالث در فضای وب بود. در سال ۲۰۰۹ میلادی نیز «AdMob» را خرید که بزرگترین سرویس تبلیغ برای بازارنوپای اپلیکیشن موبایل بود. دابل کلیک که حالا در بخش بازاریابی گول ادغام شده بیش از نیمی از بازار تبلیغات در وب را کنترل می کند و AdMob نیز تا حالا محبوب ترین پلت فرم supply side برای اپ های iOS و اندروید بوده است. علاوه بر این موارد گوگل به شیوه های غیر مستقیم مانند «کوکی ها» داده های کاربران را با شرکت های تبلیغاتی به اشتراک می گذارد.
قراردادهای میان شرکتی برای تضمین سلطه گوگل بر داده های کاربران
استفاده گوگل از داده های کاربران به همین جا ختم نمی گردد. در سال ۲۰۲۰ میلادی رویترز در خبری فاش کرد فیسبوک و گوگل دو شرکت بزرگ تبلیغات آنلاین طی مجموعه ای از قراردادها قدرت خود بر بازار را بطور غیرقانونی تثبیت کرده اند.
این دو شرکت در زمینه فروش تبلیغات آنلاین به شدت با یکدیگر رقابت می کنند و در کنار یکدیگر بیش از نیمی از بازار جهانی تبلیغات آنلاین را در اختیار دارند. آنها در سال ۲۰۱۸ میلادی توافقی انجام دادند که طبق آن مشتریان تبلیغات فیسبوک می توانستند مکان آگهی های خودرا در شبکه ناشران گوگل انتخاب کنند.
به عنوان مثال یک وبلاگ فروشنده کفش کتانی از نرم افزار گوگل برای فروش تبلیغات استفاده می نماید و در نهایت می تواند بوسیله یک خرده فروش کفش که تبلیغ در فیسبوک خریده به درآمدزایی برسد.
دلیل این همکاری آن بود که هر دو شرکت بتوانند سلطه خود بر بازار را حفظ کنند. اما گوگل بطور علنی اعلام نکرد چنین قابلیت ویژه ای برای فیسبوک فعال کرده است. فیسبوک نیز در مقابل توافق کرد تا از پشتیبانی شرکت های نرم افزار رقیبی که ناشران آگهی برای کاهش قدرت گوگل به وجود آورده بودند، دست بکشد.
درب مخفی گوگل برای دسترسی دولت ها به داده های کاربران!
اما توافقنامه های گوگل با شرکت های دیگر یک روی سکه است. در سال ۲۰۱۶ ویکی لیکس نامه های الکترونیکی میان وزارت امور خارجه آمریکا با شرکت آمریکایی گوگل منتشر نمود که نشان می داد این شرکت با واشنگتن برای سرنگونی بشار اسد رئیس جمهوری سوریه همکاری کرده است!
در سال ۲۰۱۶ ویکی لیکس نامه های الکترونیکی میان وزارت امور خارجه آمریکا با شرکت آمریکایی گوگل منتشر نمود که نشان می داد این شرکت با واشنگتن برای سرنگونی بشار اسد رئیس جمهوری سوریه همکاری کرده است
گرید کوهن، رییس بخش طراحی گوگل و ازکارمندان سابق وزارت امور خارجه آمریکا در سال ۲۰۱۲ نامه ای به دفترهیلاری کلینتون وزیر امور خارجه وقت آمریکا نوشت و در آن درباره ی طراحی سامانه ای آگاهی داده بود که تفکرات جدایی طلبانه مخالفان را تقویت و حمایت کند.
نامه حاکی از آن بود که گوگل بدنبال ایجاد سامانه ای است که بطور علنی جدا شدن مناطق مختلف در سوریه و بخش های ساختار نظام را در دمشق مشخص نماید.
این اقدامی حائز اهمیت در حوزه تشویق جدایی بیشتر و افزایش اعتماد به نفس مخالفان سوری است.
کوهن پیشنهاد کرده بود این سامانه به رسانه های گروهی اعطا شود. در همین زمینه باتوجه به دشواری رسیدن اطلاعات به داخل سوریه شبکه الجزیره به عنوان اولین مالک این سامانه عمل کند و با بررسی اطلاعات به دست آمده آنرا برای سوریه بازپخش کند.
کوهن در خاتمه این نامه افزود، امیدوار هستم این مساله سری باقی بماند، اگر امکان اقدام های بیشتر وجود دارد پیش از شروع و نشر مرا باخبر سازید، گمان دارم این سامانه می تواند اثری مهم بگذارد.
بررسی فعالیت پایگاه اینترنتی الجزیره نشان داد که سامانه مزبور روز سوم اوت ۲۰۱۲ شروع به کار کرد و مه ۲۰۱۳ میلادی یعنی ۸ ماه بعد از طراحی آن در اینترنت ظاهر شد.
دسترسی مقامات آمریکایی به جی میل گروه ویکی لیکس
ماجرای افشای اطلاعات و شنود اطلاعات شخصی افراد توسط دولت آمریکا امر چندان جدیدی محسوب نمی شود و بدون شک مواردی از نقاط اوج در این خصوص را می توان ماجرای افشای اطلاعات سیاسی توسط ویکی لیکس و افشاگری های ادوارد اسنودن دانست. در آن زمان در صورتیکه هنوز پرونده اسنودن به عنوان یک بحث بسیار داغ رسانه ای مطرح بود، خیلی از شرکتها مدعی شدند که به هیچ عنوان با دولت آمریکا همکاری نخواهند کرد و اطلاعات محرمانه کاربران خودرا امن نگاه خواهند داشت. یکی از این شرکتها گوگل بود که حالا مشخص شده این اظهارات فقط شعار بوده است برای اینکه مشخص شد در سال ۲۰۱۲ بدون هیچگونه مشکلی برای ارائه اطلاعات حساب کاربری ایمیل گروه ویکی لیکس در سیستم جی میل به سازمان اف بی آی اقدام نموده است. این امر به مدلول همکاری مستقیم گوگل در نقض قوانین صیانت از اطلاعات شخصی به حساب می آید.
استفاده غیرقانونی از داده های بیومتریک کاربران
در سال جاری میلادی کن پکستون، دادستان کل ایالت تگزاس آمریکا فاش کرد گوگل بدون دریافت مجوز از کاربران خود با استفاده از روش های غیرقانونی، اطلاعات بیومتریک آنها را جمع آوری می کند. همین مسئله سبب شد تا شکایتی مقابل این شرکت فناوری مطرح شود. البته این اولین پرونده ای نیست که مقامات قضایی ایالت تگزاس به علت نقض حریم خصوصی مقابل شرکت های بزرگ فناوری ثبت کرده اند. قبل تر نیز موضوعات مشابهی توسط مقامات این ایالت به جریان افتاده بود. این مقام قضایی آمریکا اظهار داشته بود: شرکت گوگل میلیونها شناسه‌ی بیومتریک شامل مواردی از قبیل جزییات چهره اهالی تگزاس را توسط برخی خدمات خود مانند Google Photos و Google Assistant به دست آورده است.
به گفته وی «این رفتار غیرمسئولانه‌ی شرکت گوگل دایره‌ی بسیار گسترده ای از داده ها را در برمی گیرد و اطلاعات بسیار حساسی نظیر شناسه های بیومتریک کاربران جمع آوری شده است.»
مقامات قضایی تگزاس در شکایت خود مقابل گوگل بطور مشخص قابلیت «گروه بندی تصاویر» در اپلیکیشن Google Photos را ناقض حریم خصوصی شهروندان این ایالت برشمرده اند. اپلیکیشن مذکور توان تجزیه‌ی و تحلیل دقیق چهره‌ی افراد حاضر در تصاویر را دارد و برمبنای حاضرین در تصاویر، گروه بندی تصاویر را مدیریت می کند.
دسترسی فیسبوک به ریز اطلاعات کاربران
فیس بوک یکی دیگر از شرکت هایی است که در سطح وسیع اطلاعات کاربران را جمع آوری می کند و تا حدی در این عرصه بدنام شده است. هرچند تعداد کاربران فیسبوک درحال کاهش است اما طبق اطلاعات انتشار یافته در ۲۰۱۹ میلادی، این پلت فرم ۲.۳۷ میلیارد کاربر فعال ماهانه با بیش از ۶۰ میلیارد دلار درآمد داشت البته در دوران پاندمی رقم درآمد این شرکت به عددی نجومی ارتقا یافت.
هر روز کاربران داده های جدیدی به اطلاعات فیسبوک اضافه می کند. بطور دقیق تر هر ۶۰ ثانیه ۱۳۶ هزار عکس آپلود، ۵۱۰ هزار کامنت پست و ۲۹۳ هزار استاتوس آپدیت می شوند.
از آنجا که فیسبوک یک شبکه اجتماعی است، انبوهی از داده های خصوصی کاربران را در اختیار دارد. این شبکه می داند افراد با چه گروه هایی ارتباط برقرار می کنند، در چه گروه هایی عضو هستند و حتی به پیام های خصوصی افراد دسترسی دارد. فیسبوک دقیقاً می داند چه زمان فرد وارد حساب کاربری شده چه مدت زمان در اپ سپری کرده چه کامنت هایی نوشته یا چه پست هایی را به اشتراک می گذارند.
این شرکت نام، شماره تماس، اطلاعات پرداخت، آدرس ایمیل، ویدیوها و تصاویر ذخیره شده، متا داده عکس ها و فایل ها را جمع آوری می کند.
این شرکت انبوهی از اطلاعات خصوصی که فرد وارد میکند را در اختیار دارد. علاوه بر آن با استفاده از شناسه های یگانه (Unique Identifiers)نیز اطلاعاتی مانند IP Adress را نیز جمع آوری می کند.
اما ماجرا به همین جا ختم نمی گردد، فیسبوک کارهای مختلف کاربران همچون شبکه ها و ارتباطات وی، پیام ها، محتوا، ویدیو های تماشا شده، میزان مشاهده و واکنش با محتوا و تبلیغات خاص و همین طور افرادی که با آنها ارتباط برقرار می کند و محتوا به اشتراک می گذارد را نیز رصد می کند.

در کنار این موارد اطلاعاتی که سنسورهای دستگاه جمع آوری می کنند نیز توسط فیسبوک رصد می شود. به عنوان مثال فیسبوک با استفاده از سنسورهای دستگاه موقعیت مکانی کاربر را نیز ردیابی می کند.
این شرکت مدعی است که با استفاده از داده های کاربران محصولات شخصی سازی شده برای کاربران فراهم می آورد و در کل تولیدات خودرا ارتقا می دهد. مانند پیشنهاد دادن گروههای مورد علاقه به کاربر، نشان دادن کسب و کارهای نزدیک موقعیت مکانی کاربر یا معرفی فرد. این موارد دقیقاً مثال بارز تبلیغات به شدت هدفمند هستند. گاهی اوقات فرد نمی داند کنسرتی که بدنبال بلیط آن بوده چطور ناگهان در صفحه فیسبوک او ظاهر می شود!
تبلیغات هدفمند با تحلیل لایک های فیس بوک
فیس بوک علاوه بر ردیابی کاربران در وب با استفاده از کوکی های ردیاب، اگر کاربر با استفاده از اطلاعات فیسبوک و بطور همزمان وارد وب سایت های دیگر شده باشد، این شبکه می تواند سایت های مورد بازدید وی را نیز رصد کند.
یکی از تازه ترین سرمایه گذاری های فیسبوک مربوط به فناوری شناسایی چهره و قابلیت های ردیابی تصویر است. فیسبوک می تواند کاربران خودرا در سراسر اینترنت و حتی دیگر پروفایل های فیسبوک با استفاده از داده های تصویری که کاربر به اشتراک می گذارد، ردیابی کند.
همچنین تحقیقی جدید نشان داده بود که باتوجه به تحلیل لایک های کاربر در این شبکه اجتماعی می تواند صحت داده های فردی افراد را رصد کند. کارهای پژوهشگران دانشگاه کمبریج و موسسات تحقیقات مایکروسافت نشان میدهد این الگوها چگونه لایک های فیسبوک را بطور خیلی دقیق بررسی و جنسیت، میزان رضایت فرد از زندگی، ثبات هوشی و احساسی، مذهب، مصرف الکل و مواد مخدر، وضعیت رابطه، سن، جنسیت، نژاد، دیدگاه های مذهبی و غیره را در می یابند.
در نگاه نخست اطلاعات مذکور چندان زیاد یا عجیب به نظر نمی رسد. اما با کمک داده هایی مانند این موارد فیسبوک می تواند دوستان کاربر را شناسایی کند، بداند ظاهر آنها چگونه است، چه کاری انجام می دهند، کاربران از چه چیزهایی خوششان می آید، چه مواردی را نمی پسندند و غیره. برخی پژوهشگران معتقدند فیسبوک به اندازه ای از کاربران داده جمع آوری کرده که حتی بهتر از یک درمانگر فرد را می شناسد!
از سوی دیگر این شرکت سرمایه گذاری وسیعی در جمع آوری، ذخیره و تحلیل داده ها می کند. این شرکت علاوه بر تحلیل داده ها، رفتارهای کاربر را نیز تعیین می کند. این شرکت اطلاعات کاربران را با اجازه آنها و با شرط ناشناس ماندن به بازاریابان می فروشد که این امر چالش هایی دارد.
فیس بوک می تواند دوستان کاربر را شناسایی کند، بداند ظاهر آنها چگونه است، چه کاری انجام می دهند، کاربران از چه چیزهایی خوششان می آید، چه مواردی را نمی پسندند و غیره. برخی پژوهشگران معتقدند فیسبوک به اندازه ای از کاربران داده جمع آوری کرده که حتی بهتر از درمانگر فرد او را می شناسد! فیسبوک بخش اعظم درآمد خودرا بوسیله تبلیغات به دست می آورد و برای این منظور انبوهی از داده های کاربران را جمع آوری می کند و داده های جمع آوری شده را می توان به سرعت برای مشخص کردن دموگرافی مشتریان و مشتریان احتمالی به کار برد. بدین سبب هرچند آگهی دهندگان بطور دقیق نمی دانند چه کسی روی تبلیغ آنها کلیک کرده، متوجه می شوند به عنوان مثال یک کاربر خانم ۲۴ ساله که ساکن ایالت کالیفرنیا است تبلیغ را بررسی نموده است.
فیس بوک همین طور داده هایی برای پژوهشگران و کارشناسان و همین طور در صورت درخواست، برای نیروهای مجری قانون فراهم می آورد.
فیس بوک داده های کاربران را با دولت و شرکتها سهیم می شود
البته عملکرد فیسبوک در حوزه جمع آوری و سواستفاده از داده های کاربران کمتر گوگل جنجالی نبوده است. یکی از مشهور ترین نمونه های آن مربوط به سال ۲۰۱۸ میلادی است. در آن زمان فاش شد فیسبوک فرایندهای حریم خصوصی را دور زده است. نشریه نیویورک تایمز در گزارشی از روش های این شرکت برای اشتراک گذاری داده های کاربران با شرکت های دیگر همچون آمازون، اپل، مایکروسافت، نتفلیکس، اسپاتیفای و یاندکس منتشر نمود.
به عنوان مثال فیسبوک به محصولات شرکت های دیگر این قابلیت را داده بود تا پیام های کاربران را بخوانند، نام ها، شماره تماس و فعالیت هایشان با دوستانشان را ببینند.
یکی دیگر از این موارد نیز در سال ۲۰۱۹ میلادی فاش شد. در آن زمان نشریه بلومبرگ در گزارشی فاش کرد فیسبوک و پیام رسان واتساپ (زیر مجموعه آن) باید دسترسی پلیس به داده های رمزگذاری شده کاربران را برای پلیس این کشور فراهم آورند. این قسمتی از توافقنامه ای میان انگلیس و آمریکا بود. این توافقنامه تمام شبکه های اجتماعی آمریکایی را نیز در بر می گرفت. این پلت فرم ها ملزم هستند هنگام تحقیق درباره ی جرائم جدید مانند تروریسم و پدوفیلیا اطلاعات کاربران را در اختیار پلیس قرار دهند.
رسوایی های فیس بوک؛ از انتخابات آمریکا با ترویج خشونت در میانمار
علاوه بر آنچه گفته شد شیوه کنترل داده ها در فیسبوک همیشه مورد انتقاد بوده است و رسوایی هایی درباره ی فروش اطلاعات کاربران در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، ترویج خشونت در میانمار و شواهد دخالت روسیه در انتخابات آمریکا و چند باگ افشا کننده اطلاعات نیز لو رفت.
این موارد اعتماد مردم به فیسبوک را کم کرد و در نتیجه خواهان برای وضع قوانین جدید و همین طور تغییراتی در مدیریت آن شدند. دخالت فیسبوک در حریم خصوصی کاربران و جمع آوری داده های آنان یک پروسه تازه نیست. سی ان بی سی در گزارشی به تایم لاین و چالش های امنیت داده فیسبوک پرداخت. به نوشته این نشریه ۲ سال بعد از آنکه فیسبوک تاسیس شد با ارائه خاصیت نیوزفید موجب خشم کاربران شد و یک سال بعد مجبور شد از کاربران عذرخواهی کند. هدف خاصیت آن بود که افراد برای رصد تغییرات پروفایل دوستانشان مجبور نشوند به صفحه آنها بروند. در آن زمان فیسبوک ۸ میلیارد کاربر داشت و عده زیادی از آنها از این که زندگی شخصی شان در فید روزانه دوستانشان دیده می شد، خوشحال نبودند.
تخمین زده می شود حدود یک میلیون نفر به کمپین «معترضان به نیوز فید فیس بوک» پیوستند. آنها معتقد بودند این خاصیت نفوذ زیادی دارد اما فیسبوک همچنان به فعالیت خود ادامه داد. هرچند این خشم فروکش کرد و نیوز فید به عنوان یکی از بخش های این شبکه اجتماعی به فعالیت خود ادامه داد، بعد از آن در سال ۲۰۰۷ میلادی مشخص شد فیسبوک به شرکتها اجازه می دهد خریدهایی که کاربران در پلت فرم انجام می دهند را ردیابی کنند و به دوستان آنها اطلاع دهند. این پروسه بیشتر اوقات بدون رضایت کاربر انجام می شد.
مارک زاکربرگ در آن زمان در یک نامه عذرخواهی، تصورات خود از این پروسه را به نام «بیکون» را توضیح داد. در آن زمان فیسبوک مشغول مذاکره با کمیسیون فدرال تجارت درباره ی حریم خصوصی و تبلیغات بود. این شرکت باردیگر در سال ۲۰۱۱ میلادی با ارزیابی های مستقل حفظ حریم خصوصی روبرو شد.
فیس بوک در همان سال توافقنامه ای برای تسویه تحقیقات کمیسیون فدرال تجارت انجام داد. این تحقیق درباره ی آن انجام شده بود که شرکت تعهد خود برای حفظ حریم خصوصی را زیرپا گذاشته و اطلاعات خصوصی افراد را بدون اعلام به آنها بطور علنی فاش کرده است.
رگولاتورها اعلام نمودند فیسبوک به اشتباه اعلام نموده بود اپ های طرف ثالث فقط به داده های لازم برای فعالیتشان دسترسی داشتند اما در حقیقت اپ ها حدودا به تمام داده های کاربران دسترسی داشتند. ممکن بود اطلاعات کاربران فیسبوک که هیچ گاه یک اپ طرف ثالث را احراز هویت نکرده بودند نیز جمع آوری شود. فیسبوک همین طور به اشتراک گذاری اطلاعات کاربران با آگهی دهندگان متهم شد.
پس از آن فیسبوک در سال ۲۰۱۲ بدون اطلاع کاربران یک آزمایش روانشناختی را بر بستر پلت فرم آنلاین خود کلید زد. شرکت یاد شده، ۷۰۰ هزار نفر از کاربران این رسانه اجتماعی را برگزید تا به مدت یک هفته در مورد تأثیر محتوای مثبت و منفی اخبار بر احساسات افراد، تحقیق کند.
نتایج این آزمایش، سر انجام در سال ۲۰۱۴، با عنوان «شواهد تجربی سرایت عاطفی در مقیاس گسترده بوسیله شبکه های اجتماعی» منتشر گردید. هنگامی که کاربران از وجود چنین آزمایشی باخبر شدند، زاکربرگ و شرکت فیسبوک مورد انتقاد شدید قرار گرفتند و همین مورد سبب شد که شریل سندبرگ از مدیران ارشد این شرکت از نحوه ارتباط فیسبوک با این پژوهش، عذر خواهی کند.
در ژانویه ۲۰۱۸ میلادی این شرکت با نقض قوانین حریم خصوصی اتحادیه اروپا روبرو شد. این شرکت همین طور خودرا برای قوانین سختگیرانه تر در اتحادیه اروپا آماده می کرد که در آن زمان GDPR نام داشت. در فوریه ۲۰۱۸ میلادی دادگاهی در بلژیک به پلت فرم فرمان داد از جمع آوری داده های خصوصی کاربران این کشور توسط در سایت های طرف ثالث خودداری کند. همین طور به شرکت فرمان داده شد تمام داده های جمع آوری غیرقانونی را حذف کند.
ماجرای معروف کمبریج آنالایتیکا
اما مشهورترین نشتی اطلاعات کاربران فیسبوک به پرونده کمبریج آنالایتیکا و درز اطلاعات حساب خصوصی بیش از ۸۷ میلیون کاربر مربوط است. این اطلاعات بوسیله اپلیکیشنی جمع آوری شد که الکساندر کوگان و محقق داده و شرکت جمع آوری شده بودند. این برنامه شامل مجموعه ای از سوالات برای ایجاد پروفایل های روانشناختی کاربران و اطلاعات شخصی دوستان آنها از طریف پلت فرم اوپن گراف فیسبوک جمع آوری می کرد. این اپلیکیشن اطلاعات ۸۷ میلیون پروفایل فیسبوک را جمع آوری کرده بود. کمبریج آنالیتیکا از داده ها برای ارائه کمک های تحلیلی به کمپین های ریاست جمهوری تد کروز و دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۶ استفاده نمود.
کریستوفر وایلی کارمند سابق کمبریج آنالایتیکا اطلاعات مربوط به سو استفاده از داده ها در سال ۲۰۱۸ را در مصاحبه با نیویورک تایمز و گاردین فاش کرد. در پاسخ، فیسبوک به خاطر نقش خود در جمع آوری داده ها عذرخواهی نمود و مارک زاکربرگ، مدیر ارشد اجرائی پلت فرم در مقابل کنگره شهادت داد. در ژوئیه ۲۰۱۹، اعلام گردید که فیسبوک به علت نقض حریم خصوصی، مقرر است ۵ میلیارد دلار توسط کمیسیون فدرال تجارت آمریکا جریمه شود.
در حقیقت جرم اصلی فیسبوک این بود که بعد از باخبر شدن از این کلاهبرداری به مدت دو سال کاربران خودرا از این مساله باخبر نمی کند و به اعتراف زاکربرگ «اشتباه کرده است که ادعای شرکت کمبریج آنالیتیکا در خصوص حذف دیتاها را پذیرفته است.»
دسترسی ۶۰ شرکت به داده های کاربران فیس بوک
نیویورک تایمز، مدت بسیار کوتاهی بعد از افشای ماجرای همکاری فیسبوک با مؤسسه کمبریج آنالیتیکا و عذرخواهی رسمی مارک زاکربرگ، بابت رسوایی مذکور، طی گزارشی افشا کرد که اطلاعات شخصی کاربران فیسبوک در سراسر جهان در طول سالیان متمادی در اختیار حدود ۶۰ شرکت فناوری قرار گرفته است که در بین آنها می توان به فعالان حوزه فناوری مانند تولید کنندگان تلفن همراه اوپو، تی سی ال و شرکت تولید کننده قطعات کامپیوتری لنوو نیز اشاره نمود.
با نفوذ فناوری به زندگی روزمره به نظر می آید جلوگیری از دسترسی شرکت های بزرگ به داده های کاربران امری اجتناب ناپذیر باشد اما بعد از سال ها جولان شرکتها، حالا دولت های سراسر جهان تلاش می کنند با وضع قوانین مختلف این شرکتها را ملزم به احترام به حریم خصوصی کاربران کنند این در شرایطی است که از طرف دیگر دسترسی خود دولت ها به داده ها نیز یک چالش دیگر است.
رسوایی های گوگل و فیسبوک نمونه هایی بارز از نقض حقوق کاربران و سودجویی از داده های کاربران با اهداف تجاری و سیاسی است و باتوجه به آنچه گفته شد به نظر می آید علاوه بر لزوم قانونگذاری و وادار کردن شرکتها به احترام به حریم خصوصی کاربران و قوانین کشورها، کاربران نیز باید تا حد ممکن درباره ی اطلاعاتی که در اختیار شرکتها می گذارند با احتیاط عمل کنند و همین طور از نحوه تجارت این شرکتها با داده های شخصی شان آگاه باشند.
خبرگزاری مهر را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

1401/11/11
10:03:09
5.0 / 5
456
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۲ بعلاوه ۲